دوپینگ یعنی نقض قوانین ضددوپینگ؛ و برخلاف تصور رایج، فقط به مصرف داروی ممنوعه محدود نمی‌شود. اگر بپرسید دوپینگ چیست، پاسخ رسمی این است: هر یک از تخلف‌هایی که در «کد جهانی ضددوپینگ» تعریف شده‌اند؛ از مثبت شدن نمونه گرفته تا امتناع از تست، دستکاری نمونه یا همکاری با فردی که به دیگران مواد ممنوعه می‌دهد. در این مطلب مواد ممنوعه، روند تست، مجازات‌ها و راه پیشگیری از دوپینگ ناخواسته را توضیح می‌دهیم.

این مطلب جنبه آموزشی دارد و جایگزین مشاوره پزشک/متخصص نیست.

خلاصه

  • آژانس جهانی ضددوپینگ (وادا) هر سال فهرست مواد و روش‌های ممنوعه را منتشر می‌کند که از اول ژانویه اجرایی می‌شود.
  • مسئولیت هر ماده‌ای که در بدن ورزشکار پیدا شود با خود اوست، حتی اگر از یک مکمل آلوده آمده باشد.
  • مجازات استاندارد برای دوپینگ عمدی چهار سال محرومیت است.
  • ورزشکاری که به دلیل بیماری به داروی ممنوعه نیاز دارد، باید پیش از مصرف مجوز استفاده درمانی (TUE) بگیرد.

دوپینگ چیست و چه کسی قوانینش را تعیین می‌کند؟

آژانس جهانی ضددوپینگ (World Anti-Doping Agency یا WADA) در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد و کد جهانی ضددوپینگ از سال ۲۰۰۴ اجرا شد. این کد چند بار بازنگری شده و نسخه جدید آن از اول ژانویه ۲۰۲۷ (۱۱ دی ۱۴۰۵) لازم‌الاجرا می‌شود. کمیته‌های المپیک، فدراسیون‌های بین‌المللی و سازمان‌های ملی ضددوپینگ همه موظف به اجرای این کد هستند. در ایران، سازمان ملی مبارزه با دوپینگ (نادو) مسئول اجرای این قوانین است.

تخلف‌های دوپینگی فقط مثبت شدن تست نیست

کد جهانی چند نوع رفتار را تخلف دوپینگی می‌داند. مهم‌ترین آنها:

  • وجود ماده ممنوعه یا ردپای آن در نمونه ورزشکار
  • استفاده یا تلاش برای استفاده از ماده یا روش ممنوعه
  • فرار از تست، امتناع از دادن نمونه یا دستکاری آن
  • سه بار عدم حضور یا نقص در ثبت محل اقامت (Whereabouts) ظرف ۱۲ ماه، برای ورزشکاران عضو گروه تست
  • نگهداری، قاچاق یا دادن مواد ممنوعه به ورزشکار
  • همکاری حرفه‌ای با مربی یا پزشکی که به دلیل دوپینگ محروم است
تبلیغات

مواد و روش‌های ممنوعه کدام‌اند؟

یک ماده زمانی در فهرست ممنوعه قرار می‌گیرد که دو مورد از این سه معیار را داشته باشد: عملکرد ورزشی را بهبود دهد، برای سلامت خطرناک باشد و با روح ورزش در تضاد باشد. فهرست ممنوعه به چند گروه تقسیم می‌شود:

گروهنمونه‌هازمان ممنوعیت
عوامل آنابولیکاستروئیدهای آنابولیکهمیشه
هورمون‌های پپتیدی و عوامل رشداریتروپویتین (EPO)، هورمون رشدهمیشه
آگونیست‌های بتا-۲برخی داروهای آسم (با استثناهای مشخص)همیشه
تعدیل‌کننده‌های هورمونی و متابولیکبرخی داروهای ضداستروژن، ملدونیومهمیشه
ادرارآورها و عوامل پوشانندهداروهایی که ردپای مواد دیگر را پنهان می‌کنندهمیشه
محرک‌ها، مخدرها، کانابینوئیدها و گلوکوکورتیکوئیدهاآمفتامین‌ها، برخی داروهای سرماخوردگی حاوی محرکمعمولاً فقط در زمان مسابقه
روش‌های ممنوعهدستکاری خون، دستکاری نمونه، دوپینگ ژنیهمیشه

بتابلاکرها هم فقط در برخی رشته‌ها که آرامش و ثبات دست اهمیت دارد، مانند تیراندازی و تیراندازی با کمان، ممنوع‌اند. فهرست هر سال به‌روز می‌شود؛ بنابراین ماده‌ای که سال گذشته آزاد بوده، ممکن است امسال ممنوع باشد.

تست دوپینگ چطور انجام می‌شود؟

تست می‌تواند در زمان مسابقه یا خارج از مسابقه، و بدون اطلاع قبلی انجام شود. ورزشکار از لحظه ابلاغ باید تا پایان نمونه‌گیری زیر نظر مأمور کنترل دوپینگ بماند.

  1. ابلاغ: مأمور رسمی به ورزشکار اطلاع می‌دهد که برای تست انتخاب شده است.
  2. نمونه‌گیری: نمونه ادرار زیر نظر مستقیم مأمور هم‌جنس گرفته می‌شود؛ در برخی موارد نمونه خون هم گرفته می‌شود.
  3. تقسیم نمونه: نمونه در دو ظرف پلمب‌شده A و B قرار می‌گیرد و ورزشکار کد آنها را تأیید و فرم را امضا می‌کند.
  4. آزمایش: نمونه A در آزمایشگاه مورد تأیید وادا بررسی می‌شود. اگر نتیجه مثبت باشد، ورزشکار حق دارد درخواست باز شدن نمونه B را بدهد.
  5. نگهداری: نمونه‌ها ممکن است تا ۱۰ سال نگهداری شوند تا با روش‌های جدیدتر دوباره آزمایش شوند.

گذرنامه زیستی ورزشکار چیست؟

گذرنامه زیستی (Athlete Biological Passport) به‌جای جست‌وجوی مستقیم یک ماده، شاخص‌های خون و ادرار ورزشکار را در طول زمان دنبال می‌کند. تغییر غیرعادی این شاخص‌ها، حتی بدون پیدا شدن ماده ممنوعه، می‌تواند مبنای پرونده دوپینگ باشد. این روش به‌ویژه برای کشف دوپینگ خونی کاربرد دارد.

مجازات دوپینگ چیست؟

اصل پایه در قوانین ضددوپینگ «مسئولیت مطلق» (Strict Liability) است: ورزشکار مسئول هر ماده‌ای است که در بدنش پیدا شود، و نیازی نیست ثابت شود که عمداً آن را مصرف کرده است. با این حال میزان تقصیر روی طول محرومیت اثر دارد:

  • تخلف عمدی: مجازات استاندارد چهار سال محرومیت است.
  • تخلف غیرعمدی: معمولاً دو سال، که اگر ورزشکار ثابت کند تقصیر قابل توجهی نداشته (مثلاً مکمل آلوده با برچسب سالم)، ممکن است کاهش یابد.
  • تخلف‌های مکرر: مجازات سنگین‌تر و تا محرومیت مادام‌العمر.
  • پیامدهای دیگر: لغو نتایج و مدال‌ها، بازپس‌گیری جوایز و در ورزش‌های تیمی، احتمال جریمه تیم.

اعتراض نهایی به این احکام معمولاً در دادگاه حکمیت ورزش (CAS) در لوزان سوئیس بررسی می‌شود. دوپینگ در کنار تبانی و فساد در ورزش، از بزرگ‌ترین تهدیدهای سلامت رقابت‌های ورزشی است.

چطور از دوپینگ ناخواسته جلوگیری کنیم؟

بخش قابل توجهی از پرونده‌ها مربوط به ورزشکارانی است که نمی‌دانستند چه مصرف می‌کنند. در ایران این خطر به چند دلیل جدی‌تر است: مکمل‌های قاچاق یا «فیک» با ترکیب نامعلوم در بازار وجود دارد، برخی داروهای سرماخوردگی بدون نسخه محرک دارند و فرآورده‌های گیاهی و «تقویتی» گاهی با مواد ممنوعه آلوده‌اند.

  • قبل از مصرف هر دارو، به پزشک بگویید که ورزشکار رقابتی هستید و ممکن است تست شوید.
  • فهرست به‌روز مواد ممنوعه را از منابع رسمی وادا و نادو بررسی کنید.
  • از خرید مکمل بدون برچسب معتبر، بسته‌بندی دست‌کاری‌شده یا فروشنده نامعتبر پرهیز کنید؛ درباره انتخاب مکمل در مطلب مکمل‌های ورزشی؛ کدام علمی‌اند نوشته‌ایم.
  • اگر بیماری‌ای دارید که به داروی ممنوعه نیاز دارد، پیش از مصرف از نهاد مسئول مجوز استفاده درمانی (TUE) بگیرید.
  • از مربی یا هم‌باشگاهی «قرص» و «آمپول» نگیرید؛ مسئولیت نهایی با خود شماست.

دوپینگ چه خطرهایی برای سلامت دارد؟

مصرف خودسرانه استروئیدهای آنابولیک، هورمون‌ها و محرک‌ها، به‌ویژه در باشگاه‌های بدنسازی و بدون نظارت پزشکی، می‌تواند به کبد، قلب و عروق و سیستم هورمونی آسیب جدی بزند و عوارض روانی هم داشته باشد. برخی از این آسیب‌ها برگشت‌ناپذیرند. به همین دلیل مبارزه با دوپینگ فقط درباره عدالت رقابت نیست، بلکه درباره سلامت ورزشکاران، به‌ویژه نوجوانان، هم هست.

وسایل مرتبط اگر می‌خواهید آنچه در این مطلب گفتیم را عملی کنید، این وسایل به کارتان می‌آید:

این لینک‌ها همکاری در فروش (افیلیت) هستند: اگر از طریق آن‌ها خرید کنید، ورزش‌کست سهم کوچکی از فروش دریافت می‌کند و قیمت برای شما تغییری نمی‌کند. توصیه‌های این راهنما مستقل از این همکاری نوشته شده‌اند.

سوالات متداول درباره دوپینگ

دوپینگ چیست به زبان ساده؟

هر تخلفی از قوانین ضددوپینگ؛ از مصرف ماده ممنوعه تا امتناع از تست، دستکاری نمونه یا غیبت‌های مکرر در تست‌های خارج از مسابقه.

اگر داروی سرماخوردگی مصرف کنم و تستم مثبت شود چه می‌شود؟

طبق اصل مسئولیت مطلق، تخلف ثبت می‌شود؛ اما اگر ثابت کنید عمدی نبوده، مجازات ممکن است کمتر باشد. بهتر است پیش از مصرف هر دارو با پزشک مشورت کنید.

تست دوپینگ با چه نمونه‌ای انجام می‌شود؟

بیشتر با نمونه ادرار و در برخی موارد با نمونه خون. نمونه به دو بخش A و B تقسیم می‌شود.

مجازات دوپینگ عمدی چقدر است؟

مجازات استاندارد چهار سال محرومیت از همه فعالیت‌های ورزشی رسمی است.

آیا نمونه‌های قدیمی هم دوباره آزمایش می‌شوند؟

بله. نمونه‌ها ممکن است تا ۱۰ سال نگهداری و با روش‌های جدیدتر دوباره بررسی شوند.

برای خواندن مطالب بیشتر درباره علم و سلامت در ورزش، بخش علم و فناوری ورزش را دنبال کنید.