تیم ملی مکزیک در جام جهانی ۲۰۲۶ برای سومین بار میزبان این رقابتها خواهد بود؛ اینبار در کنار آمریکا و کانادا. با این میزبانی مشترک، مکزیک به پرسابقهترین کشور میزبان تاریخ جام جهانی مردان تبدیل میشود و در آستانه فرصتی تاریخی برای شکستن طلسمی چهلساله قرار دارد.
ال تری پس از دورهای پرفرازونشیب، زیر نظر خاویر آگیره (Javier Aguirre) به ثبات رسیده است؛ سرمربی باتجربهای که پیشتر در جامهای جهانی ۲۰۰۲ و ۲۰۱۰ نیز هدایت مکزیک را برعهده داشت. او سال گذشته جام طلایی و لیگ ملتهای کونکاکاف را با مکزیک فتح کرد.
ثبات دفاعی زیر نظر آگیره
مکزیک با مجموعهای امیدوارکننده وارد جام جهانی میشود. این تیم در سال ۲۰۲۶ هشت بازی بدون شکست پشت سر گذاشته و تنها دو گل دریافت کرده است؛ یک تساوی یکبریک برابر بلژیک و یک پیروزی پنجبریک مقابل صربستان.
آگیره عمدتاً از آرایشهای ۴-۳-۳ و ۴-۱-۴-۱ استفاده میکند و نخستین اولویتش تثبیت خط دفاعی بوده است. زوج اصلی دفاع میانی را کاپیتان ادسون آلوارز (Edson Álvarez) و سزار مونتس تشکیل میدهند. مونتس فصل گذشته در لوکوموتیو مسکو دوم بهترین مدافع لیگ روسیه از نظر دفع توپ (۱۹۸) و دفع با سر (۱۲۰) بود.
در دفاع چپ، خسوس گایاردو حضور دارد که ماه گذشته با تولوکا سومین جام قهرمانان کونکاکاف را بهدست آورد و دو عنوان قهرمانی لیگ مکزیک در سال ۲۰۲۵ را نیز در کارنامه دارد. از زمان پیوستن او در ژوئیه ۲۰۲۴، هیچ مدافعی در لیگ مکزیک بیش از او پاس گل (۱۳) و گل (۱۲) نداشته است. در دروازه نیز رائول رانگل با شش کلینشیت در فصل اخیر به گزینه نخست تبدیل شده است.
خط میانی جوان و چهرههای تازه
برخلاف خط دفاع، هسته میانی مکزیک اینبار بسیار جوانتر است و تنها اوربلین پینهدا و لوئیس چاوز برای دومین جام جهانی پیاپی دعوت شدهاند. یکی از تازهواردان جذاب، برایان گوتیهرس است که فوریه امسال در برد چهاربرصفر برابر ایسلند برای مکزیک به میدان رفت. او که زاده ایلینوی آمریکاست، پیشتر دو بار برای تیم ملی آمریکا بازی کرده بود. از زمان نخستین حضورش با مکزیک، بیشترین موقعیتسازی (۱۵) و شوت (۱۷) از آن او بوده است.
آلوارو فیدالگو، هافبک متولد اسپانیا و پرورشیافته آکادمی رئال مادرید، گزینه دیگری است که با کلوب آمریکا تابعیت مکزیکی گرفت. او در سال ۲۰۲۵ دوم بهترین بازیکن لیگ مکزیک از نظر پاسهای خطشکن (۳۶۵) بود که ۱۷ مورد آن به شوت همتیمی منجر شد.
ترکیب تجربه و استعداد در خط حمله
در خط حمله، رائول خیمنس ۳۵ ساله سرشناسترین نام است؛ مهاجمی که دوازده سال در اروپا توپ زده و از زمان بازگشت آگیره در ۲۰ بازی ۲۰ گل به ثمر رسانده است. در کنار او، آرماندو گونزالس ملقب به «مورچه» با ۲۴ گل در ۳۵ بازی برای چیواس میدرخشد.
اما توجه ویژه به گیلبرتو مورای هفدهساله است؛ استعدادی که جوانترین بازیکن جام جهانی ۲۰۲۶ خواهد بود. او در اوت ۲۰۲۴ و در سن ۱۵ سال و ۳۵۷ روز، سومین بازیکن جوان تاریخ لیگ مکزیک لقب گرفت و در جام جهانی زیر بیست سال ۲۰۲۵ با سه گل و دو پاس گل، مکزیک را به مرحله یکچهارم رساند؛ جایی که برابر آرژانتین، نایبقهرمان نهایی، متوقف شد.
طلسمی که باید شکسته شود
یکی از چهرههای نمادین این تیم بار دیگر گیلرمو اوچوا (Guillermo Ochoa) دروازهبان ۴۰ ساله است که برای ششمین بار به فهرست جام جهانی راه یافته؛ رکوردی که در تاریخ تنها لیونل مسی و کریستیانو رونالدو به آن دست یافتهاند.
مکزیک از سال ۱۹۸۶ و آخرین میزبانیاش، به مرحله یکچهارم نهایی جام جهانی نرسیده است. حالا التری امیدوار است با تکیه بر حمایت هواداران خود، این طلسم چهلساله را بشکند و بار دیگر تصویری جذاب از فوتبال مکزیک به نمایش بگذارد.
