هر تابستان خبر قراردادهای میلیاردی بازیکنان و مربیان تیتر رسانهها میشود، اما کمتر کسی میپرسد این پول از کجا میآید. پاسخ کوتاه درباره بودجه باشگاههای ایران این است: بخش بزرگ هزینهها را نه درآمدهای خود فوتبال، بلکه شرکتها و نهادهای مالک تأمین میکنند. در این مطلب میبینیم ساختار درآمد و هزینه باشگاههای لیگ برتر چگونه است و چرا بسیاری از آنها با بدهی و پروندههای بینالمللی روبهرو میشوند.
خلاصه
- بیشتر باشگاههای لیگ برتر ایران متعلق به شرکتهای صنعتی، معدنی، بانکها یا نهادهای دولتی و شبهدولتیاند و بودجه اصلی را همین مالکان تأمین میکنند.
- درآمدهای مستقل مثل بلیت، حق پخش، فروش محصولات و فروش بازیکن سهم کوچکی از بودجه دارند.
- دستمزد بازیکنان و کادر فنی بزرگترین بخش هزینههاست.
- قراردادهای ارزی با بازیکنان و مربیان خارجی و پرداخت نشدن آنها، ریشه بسیاری از شکایتها در فیفا و محرومیتهای نقلوانتقالاتی است.
باشگاههای فوتبال ایران مال چه کسانی هستند؟
برای فهم بودجه، اول باید مالک را شناخت. بخش بزرگی از باشگاههای لیگ برتر به شرکتهای بزرگ صنعتی و معدنی وابستهاند؛ مثلاً سپاهان به فولاد مبارکه، فولاد به فولاد خوزستان، ذوبآهن به ذوبآهن اصفهان، گلگهر به شرکت معدنی و صنعتی گلگهر و مس رفسنجان به صنعت مس. این شرکتها اغلب مالکیت دولتی یا شبهدولتی دارند یا بخش بزرگی از سهامشان در اختیار نهادهای عمومی است.
دو باشگاه پرطرفدار پایتخت هم مسیر خاص خود را داشتهاند. پرسپولیس و استقلال سالها زیر نظر وزارت ورزش بودند. بخشی از سهام هر دو باشگاه در فرابورس عرضه شد و در ادامه، به دلیل الزامات صدور مجوز حرفهای کنفدراسیون فوتبال آسیا (AFC)، سهام عمده آنها واگذار شد: سهام عمده پرسپولیس در سال ۱۴۰۳ به کنسرسیومی از چند بانک رسید و استقلال به مجموعهای از شرکتهای پتروشیمی وابسته به هلدینگ خلیج فارس واگذار شد. تعداد کمی از باشگاهها هم مالک خصوصی دارند. برای مقایسه این الگو با دنیا، مطلب مالکیت باشگاههای فوتبال را بخوانید.
درآمد باشگاههای ایران از کجا میآید؟
منابع درآمد یک باشگاه حرفهای در دنیا معمولاً سه دسته است: درآمد روز مسابقه، حق پخش و درآمد تجاری. در ایران هر سه ضعیفتر از حد انتظار است:
| منبع درآمد | وضعیت در ایران |
|---|---|
| کمک مالک (شرکت یا نهاد) | بزرگترین منبع تأمین بودجه بیشتر باشگاهها |
| اسپانسر و تبلیغات | مهمترین درآمد مستقل؛ برای پرطرفدارها قابلتوجه و برای بقیه محدود |
| بلیت و درآمد روز مسابقه | پایین؛ به دلیل قیمت ارزان بلیت، مالک نبودن ورزشگاه و نوسان حضور تماشاگر |
| حق پخش تلویزیونی | بدون قرارداد شفاف و پایدار؛ محل اختلاف دائمی |
| فروش محصولات رسمی | بسیار محدود؛ بازار پر از پیراهن و محصولات غیررسمی است |
| فروش بازیکن | نامنظم؛ بسیاری از بازیکنان با پایان قرارداد و بدون مبلغ انتقال جدا میشوند |
| جوایز آسیایی | فقط برای تیمهای حاضر در رقابتهای باشگاهی آسیا |
مسئله حق پخش یکی از گرههای اصلی است. پخش تلویزیونی در ایران در انحصار صداوسیماست و باشگاهها سالهاست برای سهم خود چانه میزنند. جزئیات را در مطلب حق پخش تلویزیونی آوردهایم.
چرا فروش پیراهن در ایران درآمدزا نیست؟
در باشگاههای بزرگ دنیا فروش پیراهن و محصولات رسمی بخشی جدی از درآمد تجاری است. در ایران محصولات تقلبی و غیررسمی ارزانتر و در دسترسترند، حمایت از برند و حقوق مالکیت معنوی ضعیف است و تحریمها همکاری با برندهای بزرگ بینالمللی ورزشی را محدود کرده است.
بیشترین هزینه باشگاهها صرف چه میشود؟
مثل بیشتر باشگاههای دنیا، بزرگترین قلم هزینه دستمزد بازیکنان و کادر فنی است. تفاوت ایران در این است که درآمد مستقل باشگاهها تناسبی با این هزینهها ندارد؛ باشگاه رقم قرارداد را بر اساس رقابت با رقبا تعیین میکند، نه بر اساس درآمدش.
هزینههای دیگر شامل این موارد است:
- اردوهای داخلی و خارجی و هزینه سفر
- اجاره ورزشگاه و زمین تمرین (بیشتر باشگاهها ورزشگاه اختصاصی ندارند)
- تیمهای پایه و تیمهای ردههای سنی
- کادر پزشکی، آنالیز و پشتیبانی
- هزینههای اداری و حقوقی، از جمله پروندههای شکایت
نقش سقف قرارداد
فدراسیون و سازمان لیگ در برخی فصلها برای مهار تورم دستمزدها سقف قرارداد تعیین کردهاند. تجربه نشان داده اجرای این سقفها دشوار است و گاهی پرداختها به شکلهای غیررسمی خارج از قرارداد ثبتشده انجام میشود که خود ریسک حقوقی و مالی ایجاد میکند.
چرا باشگاههای ایرانی بدهکار میشوند؟
بدهی باشگاهها معمولاً از ترکیب چند عامل به وجود میآید:
- بودجهریزی بر پایه وعده: قراردادها بر اساس بودجهای بسته میشوند که هنوز از مالک دریافت نشده است.
- قراردادهای ارزی: قرارداد بازیکن و مربی خارجی به ارز بسته میشود، اما درآمد باشگاه ریالی است؛ با افزایش نرخ ارز بار بدهی چند برابر میشود.
- مشکل انتقال پول: تحریمهای بانکی پرداخت به حساب خارجی را دشوار و پرهزینه کرده است.
- تغییرات مدیریتی: جابهجایی مکرر مدیران باعث میشود تعهدات مدیر قبلی به مدیر بعدی منتقل شود.
- فسخهای پرهزینه: برکناری زودهنگام مربی یا فسخ قرارداد بازیکن، غرامت سنگینی به همراه دارد.
پروندههای فیفا و محرومیت از نقلوانتقالات
وقتی باشگاهی طلب بازیکن یا مربی خارجی را پرداخت نکند، طلبکار میتواند به فیفا شکایت کند. اگر فیفا رأی به پرداخت بدهد و باشگاه در مهلت تعیینشده آن را اجرا نکند، مجازاتهایی مثل محرومیت از ثبت بازیکن جدید و حتی کسر امتیاز در پیش است. برای مثال فیفا در فصل ۲۰۰۷–۲۰۰۸ به دلیل مطالبات پرداختنشده بازیکنان سابق پرسپولیس، ۶ امتیاز از این تیم کسر کرد. در سالهای بعد هم چند باشگاه ایرانی به دلیل پروندههای مشابه با محرومیت نقلوانتقالاتی روبهرو شدهاند.
این محرومیتها هزینهای فراتر از مبلغ بدهی دارند: تیم نمیتواند در پنجره نقلوانتقالات بازیکن جذب کند و برنامه فنی فصل به هم میریزد. سازوکار نقلوانتقالات و رضایتنامه را در مطلب بازار نقلوانتقالات به زبان ساده توضیح دادهایم.
مجوز حرفهای AFC چه ربطی به بودجه دارد؟
کنفدراسیون فوتبال آسیا برای حضور باشگاهها در رقابتهای آسیایی «مجوز حرفهای» (Club Licensing) صادر میکند. یکی از معیارهای اصلی این مجوز، معیارهای مالی است؛ از جمله ارائه صورتهای مالی و نداشتن بدهی معوق به بازیکنان، کارکنان و باشگاههای دیگر. همین الزامات فشار برای شفافیت بیشتر و اصلاح ساختار مالکیت را بر باشگاههای ایرانی افزایش داده است.
راه سالمتر شدن بودجه باشگاهها چیست؟
- انتشار منظم و شفاف صورتهای مالی حسابرسیشده
- تعیین تکلیف قرارداد حق پخش و تقسیم عادلانه آن
- مالکیت یا بهرهبرداری بلندمدت ورزشگاه برای افزایش درآمد روز مسابقه
- سرمایهگذاری روی آکادمی و فروش بازیکن بهجای خرید پرهزینه
- پایبندی به بودجه مصوب پیش از امضای قرارداد
وسایل مرتبط هوادار یکی از این تیمها هستید؟ محصولات هواداری و وسایل فوتبال را ببینید:
این لینکها همکاری در فروش (افیلیت) هستند: اگر از طریق آنها خرید کنید، ورزشکست سهم کوچکی از فروش دریافت میکند و قیمت برای شما تغییری نمیکند. توصیههای این راهنما مستقل از این همکاری نوشته شدهاند.
سوالات متداول درباره بودجه باشگاههای ایران
بودجه باشگاههای ایران بیشتر از کجا تأمین میشود؟
بیشتر از کمک شرکتها و نهادهای مالک، که اغلب دولتی، شبهدولتی یا صنعتیاند. درآمدهای مستقل باشگاه سهم کوچکتری دارند.
چرا باشگاههای ایرانی از فیفا محروم میشوند؟
معمولاً به دلیل پرداخت نکردن طلب بازیکنان یا مربیان خارجی پس از صدور رأی فیفا. محرومیت تا زمان پرداخت بدهی ادامه دارد.
آیا باشگاههای ایرانی از فروش بلیت درآمد خوبی دارند؟
معمولاً نه. قیمت بلیت پایین است، بیشتر باشگاهها مالک ورزشگاه نیستند و درآمد روز مسابقه سهم کوچکی از بودجه دارد.
پرسپولیس و استقلال الان متعلق به چه کسانی هستند؟
سهام عمده پرسپولیس در اختیار کنسرسیومی از بانکهاست و سهام عمده استقلال در اختیار شرکتهای پتروشیمی وابسته به هلدینگ خلیج فارس؛ بخشی از سهام هر دو باشگاه هم در فرابورس معامله میشود.
برای خواندن تحلیلهای بیشتر درباره پول و مدیریت در ورزش، بخش اقتصاد و مدیریت ورزش را ببینید و درباره ساختار لیگ برتر ایران هم بیشتر بخوانید.

