پیچ خوردن مچ پا، کشیدگی همسترینگ و درد زانو از رایج‌ترین دلایلی هستند که ورزشکاران آماتور را هفته‌ها از تمرین دور می‌کنند. خبر خوب این است که بخش بزرگی از این آسیب‌ها قابل پیشگیری‌اند. پیشگیری از آسیب ورزشی به یک حرکت یا وسیله جادویی وابسته نیست؛ مجموعه‌ای از عادت‌هاست که باید بخشی از برنامه همیشگی شما شوند. در ادامه ۱۰ اصل کاربردی را به ترتیب اهمیت مرور می‌کنیم.

این مطلب جنبه آموزشی دارد و جایگزین مشاوره پزشک/متخصص نیست.

خلاصه

  • بیشتر آسیب‌ها از افزایش ناگهانی حجم یا شدت تمرین می‌آیند؛ بار تمرین را تدریجی بالا ببرید.
  • برنامه‌های گرم کردن ساختاریافته مثل FIFA 11+ در مطالعات، آسیب‌ها را به شکل معناداری کم کرده‌اند.
  • تمرین قدرتی و تعادلی، به‌ویژه برای همسترینگ، مچ پا و زانو، مؤثرترین ابزار پیشگیری است.
  • درد تیز یا دردی که با ادامه تمرین بیشتر می‌شود، علامت توقف است، نه چیزی برای تحمل کردن.

چرا آسیب ورزشی اتفاق می‌افتد؟

آسیب‌های ورزشی معمولاً در دو گروه قرار می‌گیرند: آسیب‌های حاد مثل پیچ‌خوردگی، کشیدگی عضله یا پارگی رباط که در یک لحظه رخ می‌دهند، و آسیب‌های ناشی از استفاده بیش از حد (Overuse) مثل التهاب تاندون، شکستگی استرسی یا درد کشکک که آرام‌آرام ایجاد می‌شوند. عوامل خطر هم دو دسته‌اند: عوامل قابل تغییر (آمادگی بدنی، حجم تمرین، خواب، تجهیزات) و عوامل غیرقابل تغییر (سن، سابقه آسیب قبلی). پیشگیری یعنی تمرکز بر دسته اول.

تبلیغات

۱۰ اصل پیشگیری از آسیب ورزشی

۱. همیشه گرم کنید، اما درست

گرم کردن فقط چند دور دویدن آرام نیست. یک گرم کردن خوب دمای عضله را بالا می‌برد، دامنه حرکتی را باز می‌کند و حرکات اصلی ورزش را با شدت رو به افزایش تمرین می‌دهد. برنامه FIFA 11+ نمونه‌ای شناخته‌شده است: در کارآزمایی منتشرشده در مجله BMJ در سال ۲۰۰۸ روی فوتبالیست‌های نوجوان دختر در نروژ، تیم‌هایی که این برنامه را اجرا کردند حدود یک‌سوم آسیب کمتر و حدود ۴۵ درصد آسیب شدید کمتر داشتند. جزئیات را در مطلب گرم کردن قبل از ورزش بخوانید.

گرم کردن ورزشکاران پیش از مسابقه دوومیدانی
گرم کردن ورزشکاران پیش از مسابقه دوومیدانی — عکس: Heather Elke، CC BY-SA 4.0، ویکی‌مدیا کامنز

۲. بار تمرین را تدریجی افزایش دهید

بسیاری از آسیب‌ها بعد از «جهش» در تمرین رخ می‌دهند: شروع دوباره پس از تعطیلات با همان حجم قبلی، دو برابر کردن ناگهانی مسافت دویدن یا اضافه کردن چند جلسه پشت‌سرهم پیش از مسابقه. قاعده رایج «افزایش حداکثر حدود ۱۰ درصد در هفته» پشتوانه علمی قطعی ندارد، اما اصل آن درست است: بدن به افزایش آرام و پیوسته بهتر از جهش‌های ناگهانی پاسخ می‌دهد.

۳. تمرین قدرتی را جدی بگیرید

عضله قوی‌تر نیروها را بهتر جذب می‌کند و از مفاصل و تاندون‌ها محافظت می‌کند. یک نمونه روشن، حرکت نوردیک همسترینگ (Nordic Hamstring) است: مرور سیستماتیکی که سال ۲۰۱۹ در مجله BJSM منتشر شد نشان داد برنامه‌هایی که این حرکت را دارند، آسیب همسترینگ را تا حدود ۵۱ درصد کاهش داده‌اند. برای شروع اصولی، اصول تمرین مقاومتی را بخوانید.

۴. تعادل و کنترل حرکت را تمرین کنید

تمرینات تعادلی روی یک پا، فرود صحیح پس از پرش (زانو هم‌راستا با پنجه، نه متمایل به داخل) و تغییر جهت کنترل‌شده، ریسک پیچ‌خوردگی مچ و آسیب رباط صلیبی را کم می‌کنند. این تمرین‌ها برای بازیکنان فوتبال، فوتسال، بسکتبال، والیبال و هندبال اهمیت ویژه دارند.

۵. ریکاوری و خواب را بخشی از تمرین بدانید

بدن در فاصله میان جلسات قوی‌تر می‌شود، نه حین تمرین. کم‌خوابی مزمن تمرکز، زمان واکنش و ترمیم بافت را مختل می‌کند و چند مطالعه روی ورزشکاران نوجوان، خواب کمتر را با آسیب بیشتر همراه دانسته‌اند. درباره نقش خواب در مطلب تأثیر خواب بر عملکرد ورزشی بیشتر نوشته‌ایم.

۶. تجهیزات مناسب و سالم استفاده کنید

کفش مخصوص هر رشته، محافظ ساق در فوتبال، محافظ دهان در ورزش‌های رزمی و کفش با زیره مناسب برای سالن، ابزارهای ساده پیشگیری‌اند. کفشی که ضربه‌گیری‌اش را از دست داده یا زیره‌اش صاف شده باید تعویض شود. در بازار ایران، کفش‌های «های‌کپی» معمولاً از نظر ضربه‌گیری و ثبات پایین‌ترند؛ از فروشگاه معتبر با ضمانت اصالت خرید کنید.

۷. تکنیک را پیش از وزنه یا سرعت یاد بگیرید

اسکوات با کمر گرد، فرود با زانوی صاف یا دویدن با گام‌های بیش از حد بلند، فشار را به بافت‌هایی منتقل می‌کند که برای آن ساخته نشده‌اند. چند جلسه کار با مربی واجد صلاحیت، ارزان‌ترین بیمه در برابر آسیب است.

۸. تنوع تمرینی داشته باشید

تکرار یک حرکت با یک الگو، روز پس از روز، زمینه آسیب‌های ناشی از استفاده بیش از حد را فراهم می‌کند. به‌ویژه برای نوجوانان، تخصصی شدن زودهنگام در یک رشته و تمرین تمام‌سال بدون وقفه، ریسک آسیب را بالا می‌برد.

۹. به محیط توجه کنید

زمین ناهموار، چمن مصنوعی فرسوده، کف لیز سالن و گرمای شدید تابستان، همه عوامل خطرند. در هوای گرم بسیاری از شهرهای ایران، تمرین را به ساعات خنک منتقل کنید و آب کافی بنوشید؛ گرمازدگی هم نوعی آسیب ورزشی جدی است.

۱۰. به درد گوش کنید

کوفتگی عضلانی یکی دو روز پس از تمرین طبیعی است، اما درد تیز، درد مفصلی، تورم، یا دردی که با ادامه تمرین بیشتر می‌شود، علامت هشدار است. تمرین کردن «با وجود درد» یکی از رایج‌ترین راه‌های تبدیل یک آسیب کوچک به آسیب طولانی‌مدت است.

جدول خلاصه: آسیب‌های رایج و راه پیشگیری

آسیبرشته‌های پرخطرمهم‌ترین اقدام پیشگیرانه
کشیدگی همسترینگفوتبال، دوومیدانی، فوتسالحرکت نوردیک و تمرین سرعتی تدریجی
پیچ‌خوردگی مچ پابسکتبال، والیبال، فوتبالتمرین تعادلی؛ در صورت سابقه آسیب، مچ‌بند یا تیپ با نظر متخصص
آسیب رباط صلیبی قدامیفوتبال، بسکتبال، هندبالآموزش فرود و تغییر جهت، برنامه‌های گرم کردن عصبی‌عضلانی
درد زانوی دوندگاندو، کوهنوردیافزایش تدریجی مسافت و تقویت ران و لگن
درد شانهوالیبال، شنا، وزنه‌برداریتقویت عضلات کتف و چرخاننده شانه

اگر آسیب دیدید چه کنید؟

برای آسیب‌های بافت نرم مثل پیچ‌خوردگی خفیف، رهنمودهای جدیدتر به جای فرمول قدیمی RICE، چارچوب PEACE & LOVE را پیشنهاد می‌کنند که در مقاله‌ای در مجله BJSM معرفی شد. در روزهای اول: محافظت از ناحیه، بالا نگه داشتن عضو، پرهیز از داروهای ضدالتهاب بدون نظر پزشک، فشار با باند و آگاهی از روند بهبود. در ادامه: بارگذاری تدریجی با حرکت، نگرش مثبت، فعالیت هوازی بدون درد و تمرین درمانی. در صورت تورم شدید، ناتوانی در تحمل وزن، تغییر شکل مفصل یا بی‌حسی، فوراً به پزشک مراجعه کنید.

وسایل مرتبط اگر می‌خواهید آنچه در این مطلب گفتیم را عملی کنید، این وسایل به کارتان می‌آید:

این لینک‌ها همکاری در فروش (افیلیت) هستند: اگر از طریق آن‌ها خرید کنید، ورزش‌کست سهم کوچکی از فروش دریافت می‌کند و قیمت برای شما تغییری نمی‌کند. توصیه‌های این راهنما مستقل از این همکاری نوشته شده‌اند.

سوالات متداول درباره پیشگیری از آسیب ورزشی

آیا حرکات کششی قبل از ورزش از آسیب جلوگیری می‌کند؟

کشش ایستای طولانی به‌تنهایی اثر چشمگیری بر پیشگیری از آسیب ندارد. گرم کردن پویا و ساختاریافته که شامل حرکات کششی پویا، تعادلی و تمرین‌های اختصاصی رشته است، شواهد بهتری دارد.

زانوبند یا مچ‌بند جلوی آسیب را می‌گیرد؟

برای کسانی که سابقه آسیب دارند، برخی بریس‌ها ریسک آسیب دوباره را کم می‌کنند، اما جایگزین تمرین قدرتی و تعادلی نیستند. انتخاب نوع آن را به فیزیوتراپ بسپارید؛ راهنمای خرید زانوبند ورزشی هم کمک‌تان می‌کند.

بعد از آسیب کی می‌توانم به تمرین برگردم؟

وقتی دامنه حرکتی و قدرت عضو آسیب‌دیده تقریباً به سمت سالم رسیده و حرکات اختصاصی رشته را بدون درد انجام می‌دهید. زمان دقیق را پزشک یا فیزیوتراپ تعیین می‌کند.

آیا ورزشکاران مبتدی بیشتر آسیب می‌بینند؟

مبتدی‌ها معمولاً به دلیل تکنیک ضعیف‌تر و افزایش سریع تمرین در معرض خطرند، اما ورزشکاران باتجربه هم با حجم بالای تمرین و آسیب‌های قبلی ریسک خود را دارند.

برای مطالب بیشتر درباره تمرین سالم، بخش تمرین و تناسب اندام را دنبال کنید.