اگر بیشتر پیادهروی می‌کنید، کفش دویدن معمولاً انتخاب خوبی است؛ اما اگر قصد دویدن منظم دارید، کفش پیادهروی کافی نیست. پاسخ کوتاه به سؤال کفش دویدن یا پیادهروی همین است، و دلیلش به تفاوت این دو حرکت برمی‌گردد: در دویدن ضربه بیشتری به پا وارد می‌شود و بدن لحظه‌ای کاملاً در هواست، اما در پیادهروی همیشه یک پا روی زمین است و حرکت از پاشنه به پنجه نرم‌تر و منظم‌تر انجام می‌شود. در ادامه این تفاوت‌ها را دقیق‌تر می‌بینیم.
خلاصه
- کفش دویدن ضربهگیری بیشتر و پاشنه بلندتری دارد؛ کفش پیادهروی صاف‌تر، پایدارتر و معمولاً بادوام‌تر است.
- برای پیادهروی می‌توانید کفش دویدن بپوشید، ولی دویدن منظم با کفش پیادهروی توصیه نمی‌شود.
- اگر هر دو کار را انجام می‌دهید، یک کفش رانینگ با ضربهگیری متوسط گزینه همه‌کاره منطقی است.
- در هر دو حالت، راحتی پا در لحظه پوشیدن مهم‌ترین معیار است.
چرا دویدن و پیادهروی کفش متفاوت می‌خواهند؟
در پیادهروی، پا معمولاً با پاشنه فرود می‌آید، روی کف پا می‌غلتد و با پنجه جدا می‌شود. طبق پژوهش‌های بیومکانیک، نیرویی که در هر قدم از زمین به پا وارد می‌شود حدود یک تا یک‌ونیم برابر وزن بدن است. در دویدن اما بدن در هر گام از زمین جدا می‌شود و هنگام فرود، این نیرو به حدود دو تا سه برابر وزن بدن می‌رسد. محل فرود هم بسته به سرعت و سبک دویدن می‌تواند پاشنه، میانه یا جلوی پا باشد.
همین تفاوت باعث می‌شود سازندگان، کفش دویدن را حول «جذب ضربه و بازگرداندن انرژی» و کفش پیادهروی را حول «پایداری، انعطاف و دوام» طراحی کنند.
تفاوت کفش دویدن و کفش پیادهروی در پنج ویژگی
۱. ضربهگیری
کفش دویدن فوم بیشتری زیر پاشنه و جلوی پا دارد تا ضربه‌های مکرر را جذب کند. کفش پیادهروی ضربهگیری کمتری لازم دارد و تمرکزش بیشتر روی پاشنه است. ضربهگیری زیاد برای پیادهروی ضرری ندارد، اما ضربهگیری کم برای دویدن طولانی، فشار بیشتری به ساق و زانو می‌آورد.
۲. ارتفاع و شکل پاشنه
بسیاری از کفش‌های دویدن اختلاف ارتفاع پاشنه و جلوی پای مشخصی دارند (که به آن «دراپ» می‌گویند) و پاشنه‌شان کمی پهن و بیرون‌زده است تا فرود را پایدار کند. کفش پیادهروی معمولاً پاشنه کوتاه‌تر و گرد یا اریب دارد تا غلتیدن پا از پاشنه به پنجه روان‌تر باشد.
۳. انعطاف زیره
در پیادهروی، پا هنگام جدا شدن از زمین در ناحیه پنجه خم می‌شود؛ پس کفش پیادهروی باید در جلوی پا به‌راحتی خم شود. کفش دویدن بسته به مدل می‌تواند انعطاف زیاد یا ساختاری سفت‌تر داشته باشد؛ برخی مدل‌ها با زیره منحنی (Rocker) خم شدن پا را جبران میکنند.
۴. وزن و تهویه
کفش دویدن تا حد امکان سبک و با رویه مشبک ساخته می‌شود تا در سرعت بالا خستگی کمتری ایجاد کند و پا عرق نکند. کفش پیادهروی کمی سنگین‌تر است و گاهی رویه چرمی یا مقاوم‌تر دارد که برای استفاده روزمره و هوای سرد مناسب‌تر است.
۵. دوام زیره
فوم نرم کفش دویدن با گذشت مسافت فشرده می‌شود و خاصیت ضربه‌گیری‌اش کم می‌شود. کفش پیادهروی با فوم سفت‌تر و لاستیک ضخیم‌تر معمولاً عمر بیشتری دارد.
| ویژگی | کفش دویدن | کفش پیادهروی |
|---|---|---|
| ضربهگیری | زیاد، در پاشنه و جلوی پا | متوسط، بیشتر در پاشنه |
| پاشنه | بلندتر و پهن‌تر | کوتاه‌تر، گرد یا اریب |
| انعطاف | متغیر بسته به مدل | انعطاف زیاد در ناحیه پنجه |
| وزن | سبک‌تر | کمی سنگین‌تر |
| رویه | مشبک و پرتهویه | مشبک یا چرمی و مقاوم |
| دوام | فوم زودتر فرسوده می‌شود | معمولاً عمر بیشتر |
کفش دویدن یا پیادهروی؛ برای شما کدام بهتر است؟
- فقط پیادهروی می‌کنید: هم کفش پیادهروی و هم کفش دویدن مناسب است. اگر مسیرتان طولانی است یا ایستادن زیادی دارید، کفش دویدن با ضربهگیری متوسط راحتی بیشتری می‌دهد.
- پیادهروی سریع و گاهی دویدن آرام: یک کفش رانینگ معمولی با ضربهگیری متوسط انتخاب همه‌کاره و منطقی است.
- دویدن منظم، چند بار در هفته: کفش رانینگ تخصصی لازم است. برای انتخاب آن، راهنمای خرید کفش رانینگ را بخوانید.
- پیادهروی روی مسیرهای خاکی و کوهستانی: هیچ‌کدام ایدئال نیست؛ کفش تریل یا کفش کوهنوردی چسبندگی و محافظت بیشتری دارد.
- پیادهروی روی تردمیل: کفش دویدن جاده یا کفش پیادهروی سبک هر دو مناسب است.
آیا می‌شود با کفش پیادهروی دوید؟
برای چند دقیقه دویدن آرام مشکلی پیش نمی‌آید. اما اگر دویدن را به‌صورت منظم شروع می‌کنید، کفش پیادهروی به دلیل ضربهگیری کمتر و وزن بیشتر، فشار بیشتری به ساق، زانو و کف پا وارد میکند و احتمال درد و خستگی زودرس را بالا می‌برد. از طرف دیگر، کفش پیادهروی با پاشنه گرد در فرودهای سریع پایداری کافی ندارد.
کفش‌هایی که برای هیچ‌کدام مناسب نیستند
کفش‌های اسپرت مُد (اسنیکرهای کتانی با زیره تخت و سفت)، کفش‌های فوتسال و کفش‌های سالنی، با وجود ظاهر ورزشی، برای پیادهروی طولانی یا دویدن طراحی نشده‌اند. زیره آن‌ها معمولاً ضربهگیری کافی ندارد و پس از چند کیلومتر، کف پا و پاشنه را خسته میکند. اگر در ایران از بازار کفش‌های «های‌کپی» خرید می‌کنید، بدانید که بیشترین افت کیفیت در همین فوم و زیره است که از بیرون دیده نمی‌شود.
نکات خرید برای هر دو نوع کفش
- کفش را عصر و با جورابی که هنگام ورزش می‌پوشید امتحان کنید؛ پا در طول روز کمی بزرگ‌تر می‌شود. جوراب مناسب هم اهمیت دارد؛ درباره آن در مطلب جوراب ورزشی ضدتعریق نوشته‌ایم.
- حدود یک بند انگشت میان بلندترین انگشت و نوک کفش فاصله بگذارید.
- چند قدم راه بروید یا آرام بدوید؛ کفش باید از همان ابتدا راحت باشد و نیاز به «جا افتادن» نداشته باشد.
- از فروشگاه‌هایی بخرید که ضمانت اصالت و امکان تعویض سایز دارند.
- کفشی که فومش فشرده شده، زیره‌اش صاف شده یا پس از ورزش درد غیرعادی ایجاد میکند، باید تعویض شود.
اگر به‌تازگی ورزش را شروع کرده‌اید، مطلب چطور ورزش را شروع کنیم و ادامه دهیم می‌تواند برنامه‌ریزی قدم‌های اول را ساده‌تر کند.
کجا بخریم؟ اگر معیارهای این راهنما را مرور کرده‌اید، می‌توانید مدلهای موجود را با قیمت روز مقایسه کنید:
این لینک‌ها همکاری در فروش (افیلیت) هستند: اگر از طریق آن‌ها خرید کنید، ورزش‌کست سهم کوچکی از فروش دریافت میکند و قیمت برای شما تغییری نمی‌کند. توصیه‌های این راهنما مستقل از این همکاری نوشته شده‌اند.
سوالات متداول درباره کفش دویدن یا پیادهروی
آیا کفش رانینگ برای پیادهروی مناسب است؟
بله. کفش رانینگ با ضربهگیری متوسط برای پیادهروی، حتی پیادهروی طولانی، راحت و مناسب است. فقط مدلهای بسیار سبک مخصوص مسابقه برای استفاده روزمره دوام کافی ندارند.
برای پیادهروی روزانه کفش نرم بهتر است یا سفت؟
کفشی با ضربهگیری متوسط و زیرهای که در ناحیه پنجه خم شود معمولاً بهترین گزینه است. کفش خیلی نرم ممکن است برای برخی افراد ناپایدار باشد و کفش خیلی سفت کف پا را خسته میکند.
کفش پیادهروی را چند وقت یک بار عوض کنیم؟
زمان مشخص و ثابتی وجود ندارد؛ وقتی زیره صاف شده، فوم دیگر حس نرمی ندارد یا کفش به یک طرف کج شده، زمان تعویض است.
یک کفش برای هر دو کار کافی است؟
برای بیشتر افرادی که پیادهروی میکنند و گاهی آرام میدوند، بله؛ یک کفش رانینگ معمولی کافی است. دوندگان منظم بهتر است کفش جداگانهای برای دویدن داشته باشند.
برای راهنمای انتخاب سایر وسایل ورزشی، بخش راهنمای خرید تجهیزات ورزشی ورزش‌کست را دنبال کنید.
